|
روز وصل
غم مخور، ایّام هجران رو بهپایان مىرود
این خمـــارى از سر ما مــــىگساران مى رود
پــــرده را از روى ماه خویش، بالا مىزند
غمزه را سر مىدهد، غم از دل و جان مىرود
بلبل انـــدر شاخسار گل هویدا مىشود
زاغ بـــا صـــد شرمســـارى از گلستان مىرود
محفل از نــــور رخ او نورافشان مىشود
هر چـــه غیـــر از ذكــر یار، از یاد رندان مىرود
ابرها از نـور خـورشید رخش پنهان شوند
پــــرده از رخســــار آن سرو خـــرامان مىرود
وعده دیــدار نزدیك است، یاران مژده باد
روز وصلش مـــــى رسد، ایّام هجران مىرود
| 
